Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/2072 K.2011/1887

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve o yer savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık müdafinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Körfez Sağlık Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 04/10/2004 ve 25/04/2007 tarihli her iki raporda müşteki Ali Yüksekkaya’nın hayati tehlike geçirmeksizin 5 gün iş-güçten kalacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı belirlenmiş olmakla; sanığın eyleminin lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK’nın 459/1. maddesi kapsamında kaldığı ve bu madde uyarınca sanığa yine 765 sayılı TCK’nun 119/5. maddesi uyarınca ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 459/2 maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

2- 19/10/2007 tarihinde yapılan keşif sonrası bilirkişi F.Alparsalan Düzcan tarafından düzenlenen ve hükme dayanak alınan raporda müştekinin 6/8 oranında ve asli kusurlu olduğu , sanığında 2/8 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği , hüküm fıkrasında 765 sayılı TCK’nın 459/son maddesi uyarınca kusura dayalı indirim aşamasında , 2/8 oranında kusurlu olan sanığın belirlenen temel hapis ve adli para cezalarından 6/8 oranında indirim yapılması ve diğer uygulamalarında bulunacak ceza üzerinden yapılması gerekirken, cezasından 2/8 oranında indirim yapılarak diğer uygulamalarında bu ceza üzerinden yapılması suretiyle sanık hakkında sonuçta fazla ceza tayini ,