Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/21133 K.2012/13894

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii , katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan hemen sonra 24.03.2010 tarihinde mağdurun farklı branşlarda uzman dört hekim tarafından muayene edildiği, mağdurun sağlık durumu hakkında raporlar düzenlendiği, Dr. ... tarafından düzenlenen raporda mağdurun epileptik nöbet geçirdiğinin, sol temporalde lineer fraktür hattının bulunduğunun belirtildiği,

Hükme esas alınan katılanın yaralanmasına ilişkin 01.04.2009 tarihli Adli tabip raporunun hangi raporu esas alarak düzenlendiğinin anlaşılamadığı, katılan vekilinin 10/06/2010 tarihli dilekçesinde katılanın tedavilerinin halen devam ettiğini, baş ağrısı, kusma, denge kaybı gibi şikayetlerinin bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla mağdura ait tüm tedavi kayıtlarının getirtilerek Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- İki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanığın asli kusurlu olması, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgıya düşülmek suretiyle sanığa asgari hadden ceza tayini,

2-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin 5.fıkrası hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılmaması,