Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/21287 K.2012/15272

Davacının tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun, 18. maddesi ile 07.05.1964 gün ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkındaki Yasa yürürlükten kaldırılmış ve 5271 sayılı CMK'nın Yedinci Bölümünde, Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat ana başlığı altında, 141 ilâ 144. maddelerinde, tazminat isteme koşulları ve sonuçları yeniden kapsamlı bir şekilde düzenlenmiş ise de,

5320 sayılı Kanunun 6. maddesindeki Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ilâ 144. madde hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 7.5.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağının belirtilmiş olması karşısında davacının tutuklandığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunun 3. maddesi uyarınca dosya üzerinden,

duruşma yapılmadan karar verilmesi ve davacının tutuklu kaldığı süre de gözetilerek makul ve kabul edilebilir oranda manevi tazminat ile yine geliri konusundaki resmi belgelere göre doğru şekilde hesap edilen miktarın maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi nedenleriyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşlerine iştirak edilmemiş ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere: haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği,

davanın kısmen kabulü halinde ise davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni olarak sayılmamıştır.