KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/21804 E., 2012/5774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
- Hüküm
- 311,47 TL maddi, 1.200 TL manevi tazminatındavalıdan alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü;
Davacı ... vekili Avukat ..., 14.01.2008 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin hırsızlığa teşebbüs suçundan 19.05.2003 tarihi ile 3.7.2003 tarihleri arasında 44 gün süreyle tutuklu kaldığını, bu suçla ilgili Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 3.3.2005 tarih ve 2003/379-2005/89 sayılı kararı ile de 4 ay hapis cezası aldığını; ancak Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2006 tarihli 2006/473-521 sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesine, sanığın beraatine ve gerçek failin ... olduğu anlaşıldığından işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, bu durum karşısında müvekkilinin haksız tutuklanmasından dolayı tazminat talebinde bulunmuştur.
Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2006 tarih ve 2006/473-521 sayılı kararında “Dosyada bulunan Kartal Cezaevi Müdürlüğünün 16.05.2005 tarih ve 2005/6390 sayılı yazılarında davacının suç tarihinde cezaevinde tutuklu bulunduğu, atılı suçu işlemediği anlaşılmıştır" gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile önceki mahkumiyet iptal edilmiştir.
Bu durumda, iptal kararında davacının suç tarihinde (19.5.2003) cezaevinde bulunduğu kabul edilip üzerine atılı suçu işleyemeyecek durumda olduğuna göre 19.5.2003 ile 3.7.2003 tarihleri arasında cezaevinde kalanın davacı değil, davacının ismini kullanan ve 26.12.2003 tarihinde ölmüş olan ... olması ihtimali karşısında, davacının suç tarihinde hangi suçtan tutuklu olduğu hususu gerekirse cezaevi fotoğrafları ve kayıtları da araştırılarak açıklığa kavuşturulmasından sonra davacının hukuki durumunun tesbiti gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak karar verilmesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/21804, K. 2012/5774, 1 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama