Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/22408 K.2012/25015

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Manavgat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2003 tarih, 2003/925 Esas, 2003/1470 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olup hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kolluk kuvvetlerince sanığa ait iş yerinde yapılan aramada suça konu korunması gerekli taşınır kültür varlıklarının bulunduğu, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, bu varlıkları her yıl zeytinliğini kazarken bulduğunu ve tarihi eser olduklarını bilmeden biriktirdiğini beyan ettiği, savunmada belirtilen zeytinlikte yapılan keşif sonucu arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen 19/06/2008 tarihli rapora göre, sanıktan ele geçirilen eserlerin, üzerinde keşif yapılan taşınmazda toplanamayacağının açıkça anlaşıldığı,

diğer yandan hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın, soruşturma aşamasında kollukta müdafii huzuru ile verdiği ifadede, iş yerlerinde bulunan mermer parçaların soy adını bilmedikleri Mehmet isimli şahıs tarafından getirilip bırakıldığını beyan ettiği anlaşılmakla, suça konu korunması gerekli taşınır kültür varlıklarının sanık tarafından çeşitli şekillerde temin edilerek bulundurulduğunu kabul ile sanığın 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suça konu varlıkların tarihi eser olduğunu bilmediğine, kasti hareket etmesinin söz konusu olmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 70/1 maddesinin sanığın lehine olduğu kabul edildiği halde, anılan maddenin 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki hali uygulanmak suretiyle hüküm tesisi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Manavgat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2003 tarih, 2003/925 Esas, 2003/1470 Karar sayılı, 765 sayılı TCK'nın 274/1, 59/2, 647 sayılı Kanunun 6 maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis ve 288.985.000 TL adli para cezasını içerir, 20/01/2004 tarihinde kesinleşen mahkumiyet ilamı ile ilgili olarak, kararın kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nın 51/7 maddesi uyarınca değerlendirme yapılmak üzere dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, bu cezanın tamamen infazına karar verilmesi,

4- Suça konu korunması gerekli taşınır kültür varlıkları ile diğer objelerin akıbetleri hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk bendindeki adli para cezası miktarının “5 tam gün adli para cezası” olarak düzeltilmesi,

bu bentten sonra gelmek üzere hükme “Sanık hakkında tayin edilen 5 tam gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesap edilmek suretiyle 100 TL adli para cezasına çevrilmesine” cümlesinin eklenmesi,

dokuzuncu bendinin “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde, onuncu bendinin, “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Manavgat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2003 tarih, 2003/925 Esas, 2003/1470 Karar sayılı, 765 sayılı TCK'nın 274/1, 59/2,

647 sayılı Kanunun 6 maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis ve 288.985.000 TL adli para cezasını içerir, 20/01/2004 tarihinde kesinleşen mahkumiyet ilamı ile ilgili olarak, kararın kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nın 51/7 maddesi uyarınca değerlendirme yapılmak üzere dosyasına ihbarda bulunulmasına” şeklinde düzeltilmesi,