Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/22669 K.2012/16474

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın, gündüz vakti, meskun mahalde, sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal hız sınırının üzerinde seyir halindeyken, gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından, önünde aynı istikamete doğru seyrini sürdüren ve arka taşıt trafiğini kontrol etmeden hatalı ve tehlikeli biçimde doğrultu değiştirerek sola bisikletiyle yönelen 9 yaşındaki ...'a aracının ön sol kısmıyla çarparak onun ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde gelişen eyleminde, bilinçli taksir koşullarının bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 50/4 maddesi uyarınca,

hükmolunan hapis cezasının uzun süreli olmasının adli para cezasına çevrilmesine engel oluşturmayacağı nazara alınmadan, “Sanığa verilen cezanın miktarı ve nevi itibariyle TCK 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmiş ise de.

5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olduğu ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmadığı dikkate alındığında, sanığa hükmolunan sonuç hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olması karşısında, sonuca etkili görülmeyen bu hata bozma sebebi sayılmamış; tebliğmamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.