Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/22847 K.2012/16584

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) 125 promil alkollü olarak meskun mahalde geceleyin kullandığı oto ile yola giren yayaya çarparak ölümüne neden olan sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılmasına rağmen mahkemece bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek hakkında TCK’nın 22/3 maddesinin uygulanmaması,

2)Mahkemece sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle beratine karar verilmiş ise de, olay sırasında 125 promil alkollü olup güvenli sürüş yeteneğine sahip olmadığı anlaşılan sanık hakkında, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet vermesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiil gereğince sorumlu tutulacağı, bu bağlamda daha ağır cezayı öngören taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulacağı nazara alınmaksızın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine karar verilmesi,

3)İki sınır arasında temel ceza belirlenirken; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi göz önüne alınarak suçun işleniş biçimi, meydana gelen netice, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek sanığa fazla ceza tayini,