Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/2318 K.2011/3077

Sanıklar ... ve ... haklarında 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraat ve mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde ;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi hükmü de nazara alınarak, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2- Sanılar ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

a- 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suç tarihine göre 765 sayılı TCK' nın 459/2. maddesine göre temel adli para cezasının 440 TL den çok olamayacağı gözetilmeden sanıklara fazla ceza tayini,

c- Sanık ... hakkında 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesine göre sürücü belgesinin geçici olarak geri alınma süresinin, tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezadan fazla olamayacağının düşünülmemesi,