Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/23279 K.2012/17648

2- Sanık ... Dipi hakında; 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51,1 51,3 53/1,2,3. Maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanık ... hakkında verilen düşme kararı ile sanık ... Dipi'nin mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... Dipi, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan sanık ... hakkındaki düşme kararına yönelik mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının, TCK'nın 53/6. maddesinden ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine, 2918 sayılı kanunun 119/2. maddesinin uygulanması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... Dipi hakkında verilen hükme yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusuru olmadığı için beraatine karar verilmesi gerektiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, o yer Cumhuriyet Savcısının, TCK'nın 53/6. maddesinden ek savunma hakkı verilmesine, 2918 sayılı kanunun 119/2. maddesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğine, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi