KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/24492 E., 2012/18702 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama,Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- Sanık ... hakkında BERAAT;
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4,62,50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet,
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, katılan sanık ...'ın beraatine, taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ile Mahalli ve Üst Cumhuriyet Savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik Mahalli ve Üst Cumhuriyet Savcılarının temyiz talepleri konusunda yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,mahalli ve üst Cumhuriyet savcılarının atılı suçun oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin yapılan incelemede;
1)Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Sanığın 133 promil alkollü halde karşı şeride tecavüz ederek kazaya sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin koşulları oluşmasına rağmen mahkemece bilinçli taksir nedeniyle cezada artırım yapılmaması,
3)Sanık ...'ın talimat ile savunmasının tespiti sırasında mağdurların maddi zararlarını karşılamaya hazır olduğunu bildirmesine rağmen mahkemece basit bir hesaplama ile mağdurların zararları tespit edilerek sanığa bu zararı giderme imkanı tanınmadan, “Sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/24492, K. 2012/18702, 14 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama