Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/2620 K.2011/6823

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Düğünde korku ve kaygı yaratabilecek şekilde ateş etmek suretiyle bilinçli taksirle ölüme neden olan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’da, 455/1. maddesi kapsamında taksirle öldürme ve 264/7. maddesi kapsamında korku ve kaygı yaratacak şekilde ateş etme suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK’nın 170. maddesinde ise 765 sayılı TCK’nın 264/7. maddesindeki “eylem başka bir suçu oluştursa bile ayrıca” ibaresine yer verilmemesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi hükmü nazara alınarak en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılmayı gerektirdiği,

Yerel Mahkemece, lehe kanun karşılaştırmasının, 765 sayılı TCK’nın, 455/1-son, 45/son ve 59/2 ile 264/7 ve 59. maddeler uyarınca tayin edilecek sonuç cezalar ile 5237 sayılı TCK’nın en ağır cezayı gerektiren 85/1. maddesi gereğince belirlenecek sonuç ceza nazara alınarak, yapılması gerektiği mahkemece de bu ilkelere uygun değerlendirme yapılarak, 5237 sayılı TCK’nın 85/1. maddesi ile uygulama yapıldığında, 85/1 ve 22/3. maddeler uyarınca 4 yıl hapis cezası verileceği ve 170. madde uyarınca hüküm kurulmayacağı kabul edilerek,

765 sayılı TCK’nın 455/1, 45/son ve 59/2. maddeler uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 500 TL adli para cezası, korku kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etmek suçundan ise, 765 sayılı TCK’nın 264/7 ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu uygulamada usul ve kanuna herhangi bir aykırılık bulunmadığı,

ancak itiraz üzerine korku kaygı ve panik yaratabilecek şekilde ateş etmek suçundan itiraz merciince yanılgılı bir değerlendirme ile 5237 sayılı TCK’nın 170/1-c maddesinden herhangi bir hüküm kurulmayıp, hükmün 765 sayılı TCK’nın 264/7. maddesiyle tesis edildiği nazara alınmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itirazen kaldırıldığı, kesin nitelikteki bu kararın ancak olağan üstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma kanun yoluyla denetlenebileceği, inceleme yetkisinin taksirle öldürme suçuyla sınırlı olduğu anlaşılmakla;