KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/3823 E., 2011/7154 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Uygulama
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü Mahalli Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak;
Adli Tıp Kurumunun 14.04.2006 tarihli raporunda katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının ve yine aynı raporda katılanda kemik kırığı oluşmadığının belirtilmesine rağmen sanığın cezasındaki artırımın TCK'nın 89/2-e maddesi yerine uygulanma olanağı bulunmayan TCK 89/2-b maddesi uyarınca yapılması sonuca etkili olmadığından, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın temel ceza olarak 200 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, gerekçe kısmında sanığın temel ceza olarak 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasının uygun görüldüğünün belirtilmesi, müteakip uygulamalar nazara alındığında yazım yanlışı olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Uzlaşmanın gerçekleşmemesi nedeni ile zarar giderilmediğinden 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Mahalli Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/3823, K. 2011/7154, 5 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama