Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/3883 K.2011/7566

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesine göre, suç tarihi itibariyle adli para cezasının alt sınırının 5 gün, üst sınırın ise, kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, 730 gün olduğu, mahkemece, "takdir" hakkı da kullanılmak suretiyle temel adli para cezası belirlenirken TCK'nın 61. maddesinde yazılı ölçütlere uygun davranıldığı, temel adli para cezasının 90 gün olarak takdirinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığında verdiği 31.8.2006 tarihli ifadesinde, uzlaşmayı kabul etmediği, buna göre soruşturma aşamasında taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği,

5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 18. fıkrasında "Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez.” hükmünün yer aldığı, buna göre mahkemece kovuşturma aşamasında müştekiye tekrar uzlaşmanın hatırlatılmasına gerek olmadığı, mahkemece hükmün gerekçe kısmında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasının nedenlerinin gösterildiği, kaldı ki, sanık ile katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığı, sanığın katılanın zararlarını gidermediği, bu itibarla sanık hakkında, diğer koşullar mevcut olsa bile,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.