Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/4592 K.2011/8194

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanların zararını gideremeyeceğini açıkça söyleyip zararı gidermemiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine eklenen 5. fıkrasının uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın tecil edilmediğine ve indirim uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde; yasal olmayan nedenlerle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini,

Sanık hakkında yapılan şahsi sosyal ve ekomik durum araştırmasında sanığın aylık gelirinin 400 TL olduğu, evli ve 4 kişiye baktığının tespitine rağmen hapis cezanın 30 TL den paraya çevrilmesi,