Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/5021 K.2011/1427

Taksirle bir kişinin yaralanmasına sebep olma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1-2-b, 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına, sanık mobilya imalatçısı olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince 3 ay süre ile bu mesleğin icrasını yapmaktan yasaklanmasına dair Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/12/2010 tarihli ve 2010/330-911 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2011 tarihli ve 2011/18 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 231/6-c maddesi uyarınca gerekli olan zararın giderilmesi nesnel şartının yerine getirilmediği,

5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğunun bir güvenlik tedbiri olduğu ve 527 İ sayılı Kanun'un 223/1. maddesi uyarınca, güvenlik tedbirine hükmedilmesinin de hüküm niteliğinde bulunduğu cihetle, söz konusu hak yoksunluğuna ilişkin kısmın da açıklanması geri bırakılan hüküm içinde yer alması gerektiği hâlde dışında tutulduğu,

Gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 17.05.2011 gün ve 28381 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 gün ve 2011/210535 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b ve 62 maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hakkındaki hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin, aynı Kanunun 53/6. maddesi uyarınca üç ay süre ile mobilya imalatı olan mesleğini icra etmekten yasaklanmasına ilişkin Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 16.12.2010 gün ve 330/911 sayılı karara karşı sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine, Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesince 21.01.2011 gün ve 2011/18 D.

İş sayılı karar ile itirazın reddine karar verilmiş, Adalet Bakanlığınca, zararın giderilmesi objektif şartının yerine getirilmediği ve 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesi ile ilgili uygulamanın da hükmün içeriğine dahil olması nedeniyle, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hüküm içinde yer alması gerektiği gerekçeleriyle itiraz mercii kararına karşı kanun yararına bozma kanun yoluna başvurulmuştur.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, bünyesinde biri açıklanmaması nedeniyle henüz hukuki varlık kazanmayan, bu niteliği itibariyle de gerek olağan gerekse olağanüstü kanun yolları denetimine konu olamayacak hüküm ile, bu hükmün hukuki varlık

kazanmasını belirli bir süre engelleyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından oluşan iki ayrı kararı barındırmaktadır.

İtiraz merciince hükmün içeriği incelenemeyeceğinden ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları yönünden itiraz edenin sıfatı itibariyle aleyhe sonuç doğuracak şekilde karar verilmesi imkânı bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra uygulanmasının da, hangi sırada yapılmış olursa olsun bu güvenlik tedbirinin hükmün içeriğine dâhil olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği ve hüküm açıklanmadığı sürece infaz edilemeyeceği nazara alındığında, Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma konusu yapılan itirazın reddi kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmaktadır.