Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/8983 K.2012/13531

2- 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan, her iki sanıkhakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/4, 5237 sayılı TCK'nın 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2863 sayılı Kanuna ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve sanıklar hakkındaki kamu davası ihbar edilmeyen ...'nın, temyiz dilekçesi ile birlikte katılma talebinde bulunduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yerine görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in aşamalarda değişmeyen savunmasında, idaresindeki araçta ele geçirilen 2863 sayılı Kanun kapsamındaki eserler ile 6136 sayılı Kanun kapsamındaki eşyaların kendisine ait olmadığını, suça konu bu malzemeler ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, sanık ...'ın da bu savunmayı destekler biçimde sanık ...'in aracında ele geçirilen tarihi eserlerin kendisine babasından miras kaldığını, 6136 sayılı Kanun kapsamındaki eşyaların ise kendisine ait olup, bunlarla diğer sanığın bir ilgisinin bulunmadığını ifade ettiği anlaşılmakla, sanık ...'in üzerine atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksine delil bulunmadığı gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanun ile 2863 ve 6136 sayılı Kanunlarda getirilen değişiklikler tartışılıp lehe kanun değerlendirmesi yapılmaksızın hüküm tesisi,

2- Her iki suç yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanıkların kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,