Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10041 K.2013/755

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin 27.07.2009 havale tarihli temyiz dilekçe içeriğinden temyizinin her iki suça yönelik ve suç vasfını da kapsadığı kabul edilmekle her iki suç yönünden yapılan incelemede;

Sanığın 231 promil alkollü şekilde sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir halinde iken yol kenarında bulunan yayaya çarpması ve motosikletin devrilmesi sonucu motosiklette yolcu olarak bulunan katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu gözönüne alınarak sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü gerekirken, mahkemece bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 231 promil alkollü şekilde sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir halinde iken yol kenarında bulunan yayaya çarpması ve motosikletin devrilmesi sonucu motosiklette yolcu olarak bulunan katılanın yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu ile 89. maddede yaptırıma bağlanan taksirle yaralama suçunun oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak 179/3. maddedeki suçun tehlike, 89. maddedeki suçun zarar suçu olduğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde sanığın yalnızca bu suçtan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine ve cezalandırılmasına karar verilmesi,