Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10070 K.2013/760

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçun taksirle öldürme olduğunun anlaşıldığı ve mahkemece de bu şekilde kabul edildiği halde gerekçeli karar başlığında suçun ''taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla, kazadan iki saat sonra yapılan ölçümde 254 promil alkollü şekilde kuru, düz, eğimsiz otoyolda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde orta bariyerlere çarpması sonucu aracında yolcu olarak bulunan ...'in ölümüne neden olduğu gözönüne alınarak sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü gerekirken, mahkemece bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması ve sanık hakkında 3 yıl 4 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a,50/4 ve 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TLden adli para cezasına çevrilmesi sırasında senenin 365 gün yerine 360 gün kabulü sonucu sonuç cezanın 24.300 TL olarak belirlenmesi gerektiği halde hatalı olarak 24.000 TL olarak hesaplanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanmamasına, alt sınırdan uzaklaşılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,