Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10275 K.2012/6118

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sair itirazları yerinde görülmemiştir ancak, sanığın kullandığı ... ile mağdureye çarparak 5. derece kırık oluşturacak şekilde yaralanmasına sebebiyet vermeden ibaret eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 459/2 ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun 89/1,2-b maddesinde yazılı suçu oluşturacağı gözetilerek,

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesinde yer alan "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında, her iki TCK'nın olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı ele alınarak cezanın artırım ve indirimine ilişkin leh ve aleyhteki maddeleri somut olarak belirlenip, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle uygulamalı karşılaştırılması,

müteakiben cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin 647 sayılı Kanunun, 765 sayılı Kanun hükümleri ile 5237 sayılı Kanunun 50 ve devam eden maddelerinin de kararın gerekçe bölümünde tartışılıp sonucuna göre lehe Kanunun belirlenmesi yerine karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde "suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2 maddesinin sanığın lehine olduğunun kabulü" suretiyle hüküm kurulması,