Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10550 K.2013/4273

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen gün sayısının TCK'nın 52. maddesine göre birim güne esas para miktarı ile çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken, artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi ile taksit aralığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk üç bendinin hükümden çıkarılarak, mahkemenin takdiri de gözetilip, yerine "(1) Sanığın taksirle yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince takdiren 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

(2) Sanığın eylemini sonucu müştekide kemik kırılması meydana geldiğinden sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince ½ oranında artırılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (3) Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,