Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10759 K.2012/7672

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararında Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu ve sonuca nasıl ulaşıldığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, kazanın oluş şekli ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi gösterilmemek suretiyle, “iddia, esas hakkında mütalaa, sanık ve müdafinin savunmalarının” özetinden ibaret, yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin, hukuki sonuçları bakımından, adli para cezası seçenek tedbirine göre, sanığın daha lehine olduğu ve öncelikli olarak değerlendirilmesi gerektiği nazara alınmadan “Hapis cezası seçenek tedbire çevrildiğinden” şeklinde, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,