Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11269 K.2013/3618

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen kazanın oluşumunda mağdur yayayla beraber eşit kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, 3 ay ile 1 yıl arasında hapis veya adli para cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, 8 ay olarak belirlenen temel hapis cezasının, suçun işleniş şekli, sanığın kusur durumu ve mağdurun yaralanmasının derecesine göre, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın olayda tali kusurlu bulunmaması karşısında, temel ceza tayini sırasında “kusurunun ağırlığı” ibaresine yer verilmesinde bir isabetsizlik de görülmediğinden,

tebliğnamedeki, “meydana gelen kazada katılan ile eşit şekilde kusurlu olan sanık hakkında, “kusurun ağırlığı” gerekçesinin kullanılması suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezaya hükmedilip, TCK'nın 3/1 ve 61/1 maddelerine muhalefet edildiği” düşüncesiyle bozma öneren (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan ve aynı maddenin birden fazla fıkrasının uygulanmasının söz konusu olduğu olayda, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel hapis cezasının, aynı Kanunun 89/3-b maddesi gereğince bir kat artırılması ile yetinilmesi gerekirken, temel cezada TCK'nın 89/2-b-e madde ve fıkraları ile de artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

2- Taksirle işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmolunduğu hükmün 5. bendinin ve hükümdeki 89/2-b-e madde ve fıkralar ile artırım yapılmasına ilişkin 2. bendin hükümden çıkartılması, 3. bentte yer alan “20 ay” ibaresinin “16 ay” olarak,