Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11322 K.2013/5024

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın olay günü, katılanın görevli olarak çalıştığı belediye otoparkından yönetimindeki otoyla çıkış yapmak isterken, otomatik vitesli otonun aniden hareket etmesi nedeniyle panikleyip yanlışlıkla fren yerine gaza basıp katılana ve park halindeki bir otoya çarparak, onu iki oto arasına sıkıştırmak suretiyle, tam kusurlu hareketiyle katılanın basit tıbbi müdahaleyle giderilemez ölçüde yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar katılanın yaralanması,

kesin doktor raporuna göre TCK' nın 89. maddesinin 2. ve 3. fıkralarındaki nitelikli haller kapsamında kalmamakta ise de, dosya arasındaki katılana ait tıbbi tedavi evrakı, doktor raporları ve katılanın olayda yaralanan vücut bölümlerine ait fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde katılanın yaralanmasının vehamet arz eder nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında üst sınırdan ceza tayininde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçesine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu' nun 23.03.2009 tarihli raporuna göre, katılanın hayati tehlike geçirmeden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, vücudunda kemik kırığının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 89/1.maddesi gereğince tayin edilen temel cezanın aynı kanunun 89/2-b maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,