Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11369 K.2013/2087

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış, gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, lehe hükümlerin uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Sanık hakkında TCK'nın 89. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesine ve TCK'nın 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevirme söz konusu olmamasına karşın hükümde ''Sanık seçenek yaptırıma infaz aşamasında uymadığı takdirde hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazı hususunda karar verileceğinin ihtarına” ibaresine yer verilmesi,

2.) Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

3.) Vekalet ücretinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi,