Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11454 K.2013/6147

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü yol verme meselesi nedeniyle sanık ile aralarında tartışma yaşanan ve sanığın, idaresindeki otomobille katılanın yanından geçerken el kol hareketleri yapması nedeniyle sanığın seyir güzergahına başka bir yoldan çıkarak sanığı beklemeye koyulan katılanın, sanığa ait aracın geldiğini görerek aracından indiği ve kaplamaya girerek sanığa durması yönünde eliyle işaret ettiği, ancak dosyada mevcut tanık beyanlarına göre sanığın aracını durdurmayarak katılana çarpmak suretiyle yoluna devam ettiği ve katılanın olay sebebiyle yaşamsal tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek,

hayat fonksiyonlarına etkisi orta 3 derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, suçun subutu halinde eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının ve delilleri değerlendirme yetkisinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 11. maddesi hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu da gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,