Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11497 K.2013/7719

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili görülmediğinden; sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, dosya içeriğine göre katılanın şikayetinin devam ettiği ve zararlarının giderilmediği anlaşıldığından bu hususlar bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına ve beraatine hükmedilmesi gerektiğine, ceza uygulamasına ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sonuç olarak 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,