Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11498 K.2013/2083

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; TCK'nın benimsediği gün para cezası sisteminde, adli para cezasının tam gün sayısı belirtilerek hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ay üzerinden hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik; katılma kararı verilmeyen mağdurun isminin gerekçeli karar başlığına ''Katılan'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığına ve eksik incelemeyle hükme varıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.07.2008 tarihli adli raporda sol dizde hafif fissür (kaslarda yırtık ya da delik) hattı bulunduğunun belirtilmesi karşısında, fissür yaralanmasının kemik kırığı addedilerek temel cezanın, TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

1.) Sanık hakkında TCK'nın 89/2-b. maddesi gereğince artırım uygulanmasına rağmen CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.) 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,