Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11805 K.2012/8919

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmemiş ise de, 765 sayılı TCK'nın 455/2. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı ve anılan maddede hem hapis hem adli para cezası yaptırımına yer verilmiş bulunması karşısında,

5237 sayılı TCK hükümlerine göre hükmolunan sonuç hapis cezasının, açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından; bozmaya uyulduğu halde, gerekçeli karar başlığına, suçun işlendiği zaman dilimi yazılmamak suretiyle bozma gereği yerine getirilmemiş ise de, bu husus mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak kabul edildiğinden, bozma sebebi sayılmamıştır.