Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/12094 K.2013/3275

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 23.40 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobiliyle seyir halindeyken, olay mahalli olan ışık kontrollü üç yönlü T kavşağa geldiğinde, kendisine kırmızı trafik ışığı yanmasına rağmen kavşağa girmesi üzerine yeşil ışıkta normal geçişini yapmakta olan ...'in sevk ve idaresindeki otomobile çarpması sonucunda, diğer araçta yolcu olarak bulunan müşteki ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralanmasına neden olduğu olayda; bilinçli taksir hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından ve taksirli suçta kastın yoğunluğundan söz edilemeyeceğinden, temel cezanın belirlenmesinde “suçu işlemesindeki sebep ve saikler” gerekçelerinin gösterilmesi,