Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/12386 K.2013/3694

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Özel Harekat Şube Müdürlüğü'nde polis memuru olan sanığın, gündüz Şube Müdürü nezaretinde, bu işe tahsisli binanın 4. Kat koridorunda 24 kişilik grupla bina operasyonu ve ani çıkan hedeflere karşı silah eğitimi alırken, görev silahı ile şarjörlü- şarjörsüz tetik düşürme çalışması sırasında hepsinin göğüs bölgesinde çelik yelek bulunduğu, sanığın o gece hastanede yatan eşinin yanında refakatçi olarak kalıp uyumadığından yorgunluk, dalgınlık ve uykusuzluk sonucu üzerinde bulunan üç adet şarjörden dolu olanı tabancasına, yapılan seri hareketlerin de katılımı ile, takarak tetik düşürmesi yüzünden arkalı-önlü çalıştığı polisin boynundan yaralanıp ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin unsurlarının bulunmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Uykusuz ve yorgun olan sanık boş tabanca ile yapılan tatbikat çalışmasına katılmış, fiziki durumunun bu çalışmaya müsait olmadığına ilişkin amirlerine bir bildirimde bulunmamıştır. Uykusuzluk ve yorgunluk nedeniyle dolu şarjörü kütüklüğünde unutmuş, amirine ise iki adet boş şarjör ve boş tabancayı göstererek tatbikat çalışmasına başlamıştır, çalışmanın dördüncü aşamasında, kütüklüğündeki boş şarjör yerine unutmuş olduğu dolu şarjörü alıp, tabancaya takmış ve ölenin göğsü yerine çenesine doğrultmak suretiyle tetik düşürmüş, boş zannedilen tabancanın ateş alması sonucu sanığa çalışma sırasında partnerlik yapan polis memuru Tamer Budak yaralanmış bilahare de hastanede hayatını kaybetmiştir.

Sanığın eylemini olası kast veya kast kapsamında değerlendirilmesi mümkün değil ise de, mesleki tecrübesi, olaydaki davranış biçimi ve olayın oluş şekli nazara alındığında eylemin bilinçli taksir kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Sonuç her iki taraf için de üzücü olsa da, yukarıda belirttiğim nedenlerle yerel mahkeme kabul ve uygulamasının isabetli olduğu ve hükmün onanması gerektiği görüşüyle, çoğunluğun bozma gerekçelerine katılmamaktayım.