Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/12456 K.2013/4556

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verdiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın Gebze de esnaflık yaptığı, mağdurun ise, sanığın çalıştığı dükkanın karşısında mendil sattığı, olay günü, bir grubun olay yerinde hoparlörle yayın yaptıkları, ancak gürültüden şikayetçi olan sanığın hoparlörün yanına giderek yönünü değiştirdiği, bu sırada mağdurun gelip, hoparlörün yönünü tekrar değiştirdiği, sanığın mağdura yapma beni rahatsız ediyor dediği, bu sırada mağdurun elini kaldırdığı,

sanığında mağdurun kendisine vuracağını düşünerek mağdurun elini tutup ittirdiği ve mağdurun merdivenden düşerek kemik kırığı oluşacak derecede yaralanması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilerek delillerin değerlendirme yetkisinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 12. maddesi hükmüne göre, Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;