Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/13044 K.2012/14141

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşabilmesi için, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi olmaksızın elde edilmesi gerekmeyip, taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bilerek, isteyerek ve ilgilisinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulmasının yeterli olduğu; ancak, anılan maddenin ilk fıkrasından farklı olarak,

ifşanın kabulü için, ses veya görüntüyle özel hayatı ihlale uğrayan kişinin anlaşılması, en azından anlaşılabilir olması ya da açıklanması gerektiği; ayrıca, özel hayat görüntüsü veya sesinin, yetkisi bulunmayan kişi veya kişiler tarafından içeriğinin öğrenilmesiyle suçun tamamlanacağı, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

sanığın, cinsel yakınlık boyutuna varan arkadaşlık ilişkisi içerisine girdiği mağdureyle, arkadaşları Ramazan ve Şahin'in, ayrı ayrı ve grup halinde, cinsel ilişkiye girdikleri sırada, onların bilgisi dahilinde, kamera sistemi çalışır taşınabilir telefonuyla çekim yapıp, elde ettiği mağdurenin çıplak vaziyetteki sevişme görüntülerini, mağdureden habersiz ve onun rızası olmaksızın, bluetooth sistemi aracılığıyla arkadaşı Hasan'ın cep telefonuna göndermesi ve Hasan'ın da bu görüntüleri seyretmesi şeklinde gelişen olayda,