Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14004 K.2013/4214

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın 237 promil alkollü şekilde, idaresindeki araçla çift yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeritte yolun sağında park halinde duran araca çarpması sonucu ... içerisinde bulunan katılanın yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; unsurları oluştuğu halde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması,

2- Sanığın 237 promil alkollü şekilde, idaresindeki araçla çift yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeritte yolun sağında park halinde duran araca çarpması sonucu ... içerisinde bulunan katılanın kafada ve dizde hassasiyet oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da dikkate alınarak,

adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde atılı suç için 3 aydan 1 yıla kadar hapis veya adli para cezası öngörüldüğü de nazara alındığında temel cezanın asgari hadden çok fazla ayrılarak en üst hadden tayini suretiyle fazla cezaya hükmolunması;