Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14138 K.2013/8007

85/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatine, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda sanıkların suç açısından taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin mahkemece eksik inceleme yapıldığına ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanıklar ... ve ...'ın yüklenen suç açısından kusurlarının bulunmadığı gerekçe gösterilerek sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün sanıklar ... ve ...'ın beraatine ilişkin kısmındaki ''CMK'nın 223/2-a'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5271 sayılı CMK'nın 223/2-c.'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, sanığın kusuru bulunmadığına, sorumluluğun taşeron firma yetkilisi olan diğer sanıklarda olduğuna, alt sınırdan ayrılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, katılan vekilinin, ölenin olayda kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında daha yüksek ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında 62. maddenin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, olayın bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4, 50/1-a. ve 52/4. maddelerinin ve esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine ''Sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4.,