Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14422 K.2013/6132

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gece aydınlatması olan meskun mahalde ve bölünmüş iki yönlü yolda yolu ayıran y şeklindeki orta refüj bitiminden itibaren yol orta çizgisi üzerinde yürümekte olan iki kişiye çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda sanıkta tespit edilen alkolün olayın meydana gelişinde tek başına etkili olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı ve dolayısıyla olayda bilinçli taksirin şartlarının oluşmamasına rağmen TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılmasına, “ sanığın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,