KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/14466 E., 2013/5085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52, 52/4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan vekilinin yüzüne karşı 12.04.2010 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 21.04.2010 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanık müdafinin temyizine gelince;
11.08.2009 tarihli keşif tutanağının ilk sayfasında katip imzası bulunmamakta ise de tutanağın hakim tarafından imzalanması ve sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın 28.09.2009 tarihli duruşmada 3000 TL kefaletle tahliyesine karar verilip 29.09.2009 trarihinde kefaletin yatırılmış olduğunun anlaşılması karşısında güvence parasının sanığa iadesi hususunda karar verilmemesi,
2- Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/14466, K. 2013/5085, 4 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama