Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14563 K.2013/5990

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yönetimindeki motosikletle, tali yoldan gelip, “sağa dönüş yasağı” trafik levhasını dikkate almadan, tek yönlü caddeye giriş yaparak, 150 metre ters yönde seyir eden ve taşıt yolunun karşısına geçmeye çalışan yayaya önlemsizce çarparak onun ölümüne sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” ve (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstaslarının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde “failin kastı ve amacının” gerekçe olarak gösterilmesi,

2- Dosya kapsamına göre, ters yönde seyretmek dışında, bilinçli taksire neden olacak başkaca bir kural ihlali bulunmayan sanık hakkında, hükmolunan temel cezanın üçte birden yarısına kadar artırılabileceğini düzenleyen TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması sırasında, “takdiren” şeklinde, hukuki dayanaktan yoksun soyut gerekçeyle, en üst hadden arttırım yapılarak fazla ceza tayini,