Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14633 K.2013/5950

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tarafsız görgü tanığı ...’ün beyanları, şikayetçinin anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olayın sanığın otomatik şanzımanlı aracından vitesi geri konumda iken, el freni çekili olmadan indiğinde, aracın geriye doğru hareketlenmesiyle arkasında durmakta olan şikayetçiye çarpması sonucu meydana geldiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın hız sınırını aşarak seyretmesi sebebiyle trafik polislerince durdurulduğunda, geri manevra yaparak aracını sağ kenara yanaştırdıktan sonra otomatik şanzımanlı aracını, park konumuna almadan, el frenini çekmeden, çalışır vaziyette indiğinde aracın geriye doğru hareket ederek arka tarafında ceza işlemi yapmakta olan polis memuruna çarparak yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle ceza tayininde iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, mağdurun yaralanama derecesi de nazara alınıp adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak asgari sınırdan ayrılmak suretiyle makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık müdafinin 20.04.2010 tarihli duruşmada lehe olan hükümlerin uygulanması talebine rağmen bu kapsamda bulunan TCK’nın 62. maddesinin uygulanması hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,