Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14730 K.2013/5787

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın meskun mahalde, çift yönlü sokakta idaresindeki araçla seyir halinde iken yolun solundan yola giren yaşı küçük yayaya çarpması sonucu, yayanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda ağır derecede kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi gereğince tayin edilen temel ceza üzerinden, 89/2-b ve e bentleri gereğince yarı oranında bir kez artırılması, her iki bendin birlikte ihlal edilmesinin temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınması gerektiği gözetilmeksizin cezada iki kez yarı oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2- Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 89/2-e maddesi gereğince ikinci kez artırım yapılan 3. paragrafın çıkarılmasına, 2. paragraftaki “TCK'nın 89/2-b maddesi” ibaresinin “TCK'nın 89/2-b ve 89/2-e maddeleri” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sonuç cezanın 4 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesine,