Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14917 K.2013/6189

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın ve katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, yaralı sayısı ve yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, şikayetçi olan bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmış olduğu hususu da dikkate alındığında, olaydaki mağdurun yaralanma derecesi ve sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, asgari had aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini,