Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15107 K.2013/5497

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak; sanığın isminin ''Katılan'' şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza uygulamasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından, temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,

2.) Hükme esas alınan Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalının 07.02.2007 ve 07.09.2009 tarihli adli rapor içerikleri karşısında; sanık hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca arttırım yapılırken fıkranın (a), (b) ve (d) bentlerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “suç saiki” ibaresinin hükümden çıkarılmasına,

hüküm fıkrasının 2. paragrafının çıkarılarak yerine “Mağdur hakkında Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 07.02.2007 ve 07.09.2009 tarihli adli rapor içeriklerine göre mağdurun olay sebebiyle yaşamsal tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır 4. derecede kemik kırığı oluşacak, yüzde sabit iz meydana gelecek ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yol açacak şekilde yaralanması sebebiyle TCK'nın 89/2 (a, b, d, e) maddesi gereğince,