Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15126 K.2013/5491

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren ve mağdurun hayati tehlike geçirip organ zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, lehe hükümlerin uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Edirne Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.10.2010 tarihli adli raporda, mağdurun ayak bileğinde ve ayak parmaklarındaki hareket kısıtlılığının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK'nın 89/2. maddesi ile arttırılırken maddenin (a) bendinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,