Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15358 K.2013/5661

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla alacakaranlık ve yağmurlu havada tek yönlü, meskun mahal, ıslak zeminli, görüşün açık olduğu yolda seyir halindeyken olay mahalli AŞTİ girişine geldiğinde taşıt yoluna giren yaya ...'e çarpması neticesinde meydana gelen olayda; yolun sağında yürüyen yolcuların olduğunu gördüğüne ilişkin beyanı da dikkate alındığında sanığın tali kusurlu olduğuna ilişkin 27.01.2010 tarihli bilirkişi raporunda ve mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen olayda mağdurunun hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına karşın sanığa 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesince hükmedilen temel cezadan aynı kanunun 89/2-b-e maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılması gerekirken bir kat artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. Maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (2) ve (3) numaralı bentlerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak hükmün 1 numaralı bendinden sonra gelmek üzere,