Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15536 K.2013/8000

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in olay nedeniyle vücudunda hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyecek sol humerus boyun kırığı oluşacak şekilde nitelikli olarak yaralanmış olması nedeniyle sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK.'nın 89. maddesinin 2. fıkrasının b. bendi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yargılama aşamasında olumsuz bir davranışta bulunmamasına rağmen hakkında yargılama aşamasındaki olumsuz tavır ve davranışları ile suç işleme eğiliminden bahisle erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasının reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstaslarına dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,