KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/15674 E., 2013/8289 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Vekili aracılığıyla katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, mağdurun annesi olması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin, mağdura velayeten, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına; katılan vekilinin kusur durumuna, temel ceza belirlenirken adli para cezasının tercih edilmiş olmasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Mağdura ait Gaziantep Özel Sani Konukoğlu Hastanesi tarafından düzenlenen 05.03.2008 tarihli doktor raporunda, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı ifade edilmiş ise de, anılan raporda, hangi bulgularla bu sonuca ulaşıldığına ilişkin açıklamaya yer verilmeyip, raporun geçici nitelikte bulunması karşısında, mağdurda meydana gelen yaralanmanın 5237 sayılı TCK'nın 89/2 ve 89/3. maddeleri kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumundan usulüne uygun rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/15674, K. 2013/8289, 2 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama