Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15939 K.2013/8296

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık taksirle bir kişiyi yaraladığı ve mahkemenin kabulü de bu yönde olduğu halde, gerekçeli karar başlığında suç adının, “Taksirle Birden Fazla Kişinin Yaralanmasına Neden Olma” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna; katılan vekilinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin ve erteleme hükümlerinin uygulanmış olmasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, “failin taksire dayalı kusurlarının ağırlığı”nın gerekçe olarak gösterilmesi,