KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/16072 E., 2013/9071 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleriuyarınca mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan ...'in 31.07.2009 tarihli duruşmada sanık hakkında şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesinden sonra 10.09.2009 tarihli duruşmada şikayetçi olarak davaya katılmak istemesinin kendisine davaya katılma hakkı vermeyeceği gibi verilen katılma kararına da hukuki değer atfedilemeyeceğinden katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
2-Sanık müdafiinin hükme yönelik temyizine gelince;
...'in ölümü ile birlikte ...'in hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olaya, sanığın bilinçli taksir ile neden olduğu eylemin TCK'nın 85/2. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin olayda bilinçli taksirin bulunmadığına, belediye otobüsünün sıkıştırması ile direksiyon hakimiyetini kaybettiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık tarafından yatırılan güvence parasına ilişkin olarak CMK'nın 113 ve 115. maddeleri gözetilerek karar verilmesi gerekirken, güvence parasının sanığa iadesine karar verilmesi,
2- 10.09.2009 tarihli duruşmada sanık hakkında şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak isytemediğini beyan eden ...'in davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmolunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/16072, K. 2013/9071, 8 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama