Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/16171 K.2013/7372

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille gece vakti meskun mahalde iki yönlü yolda seyri sırasında kavşakta sol tarafındaki sokağa doğru kontrolsüzce dönüşe geçtiğinde arkasından gelen ve kendisini sollamakta olan Kadir Öztürk idaresindeki otomobile sol şerit üzerinde çarpması üzerine çarptığı otomobilin kontrolden çıkarak sol tarafındaki kaldırım üzerindeki elektrik direğine çarpması sonucu otomobilde yolculuk yapan katılanın yüzde sabit iz oluşacak nitelikte yaralandığı olayda, olayın oluş şekli,

sanığın asli kusurlu oluşu ve katılanda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, dosya içeriğine göre, tutanaklara olumsuz bir tutum ve davranışı yansımayan, yargılama sırasında sabıkasız sanık hakkında TCK'nın 62.maddesi gereğince cezada takdiri indirim yapılmasına karşın "kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmadığı gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

sanığın katılanın zararını gidermemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler uygulanamayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, yüzde sabit iz oluşacak nitelikte yaralandığı olay nedeniyle temel cezada arttırım yapılırken CMK'nın 232/6 maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin TCK 89/2-d maddesi yerine 89/2-b maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen temel cezada nitelikli hal nedeniyle arttırım yapılarak belirlenen 135 gün karşılığı adli para cezasında TCK'nın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 112 gün karşılığı adli para cezası yerine 113 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2.bendindeki "89/2-b"