Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/16277 K.2013/8214

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılana soruşturma aşamasında uzlaşma teklifinde bulunulduğu, tarafların uzlaşmayı kabul etmedikleri, sanığın katılanın zararlarını gidermediği gibi, giderme konusunda bir istek ve çabada bulunmadığı, taraf beyanları ve trafik kazası tespit tutanağına göre sanığın olayda kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında mahallinde keşif yapılmasının sonucu değiştirmeyeceği, sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağı mahkemenin takdirinde olup mahkemenin takdirini uygulamama yönünde kullandığı ve para cezasının ertelenmesi kanunen mümkün olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş,

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, dosya kapsamı itibariyle asli kusurlu olan sanık hakkında, taksirin yoğunluğu, katılanın hayati tehlike geçirmesi dikkate alınıp, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine,

asgari hadden ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.