KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/16380 E., 2013/8262 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, sanık, ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık ve müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayinine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, mahalli Cumhuriyet savcısının ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesinin 20.10.2008 tarihli raporunda organlardan birinin işlevinin yitirilmesi halinin mevcut olup olmadığının değerlendirilebilmesi için katılan ...'nın 6 ay sonra tekrar muayene edilmesi gerektiğinin bildirilmiş olması nedeni ile katılanın organlardan birinin işlevini yitirecek şekilde yaralanmasının tespiti halinde sanık hakkında TCK'nın 89/3-b maddesinin uygulanması gerekeceği nedeniyle bu hususta rapor alınmadan eksik rapora istinaden karar verilmiş olması,
2- Sanığın kullandığı kamyonla iş sahası içinde geri manevra yaptığı sırada arkasından geçen katılana çarpması sonucu katılanın yaralandığı olayda, olay yerinin iş sahası olması, dosya arasında bulunan bilirkişi raporlarının trafik bilirkişlerinden alınmış olması ve sanığın kusur durumunda değişme ihtimalinin de bulunması nedenleri ile iş güvenliği uzmanı olan bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Katılan ...'nın kemik kırığı yanında hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış olması nedeni ile artırım hükümleri arasında TCK'nın 89/2-e maddesinin gösterilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/16380, K. 2013/8262, 1 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama